“Zorg dat leerlingen zacht landen”
Gerrine Lankhaar over sfeer, samenwerking en waarom de brugklas eigenlijk haar levenswerk is
Een interview schrijven met Gerrine Lankhaar is ergens best spannend. Niet omdat ze rector is van het Christelijk Lyceum. Maar omdat ze docent Nederlands is geweest, moderne letterkunde studeerde en dol is op taal. En jarenlang leerlingen leerde hoe je een goed betoog, een scherpe brief of een overtuigende tekst schrijft. Thuis leest ze graag werk van Anna Enquist en Arthur Japin.
“Taal is voor mij geen vak,” zegt ze. “Het is een manier van kijken.”
En precies zo kijkt ze ook naar onderwijs.
Toen ze zes was, wist ze het al: ze zou juf worden. Dat riep ze in groep 3 al hardop. Een rechte lijn leek het. Al lonkte na het vwo nog even geschiedenis. Maar het werd toch de pabo. Daarna het basisonderwijs. Tot een stage op haar oude middelbare school haar blik kantelde.
“Ik dacht: dit is eigenlijk nóg leuker.”
Ze maakte de overstap naar het voortgezet onderwijs, werd docent Nederlands, gaf tien jaar les en werd daarna zeven jaar teamleider van de brugklassen. Inmiddels is ze rector van het Christelijk Lyceum in Apeldoorn. Maar dat brugklasgevoel is nooit weggegaan.
“Hoe zorg je dat leerlingen zacht landen als ze van de basisschool naar de middelbare school gaan? Dat is voor mij echt de rode draad.”
Sfeer. Dat voel je meteen.
Gerrine kende de school niet toen ze hier begon. De regio eigenlijk ook niet. Toch wist ze het na drie weken zeker.
“Ik had echt het gevoel: dit is mijn school.”
Waar dat in zit? In kleine dingen.
“Hoe je ontvangen wordt bij de deur. Hoe collega’s elkaar helpen. Hoe leerlingen met elkaar omgaan. Dat iemand tegen me zegt: ‘Mevrouw, wat een leuk pak heeft u aan.’ Dat is sfeer. En sfeer maakt of breekt een school.”
Die sfeer zie je terug in iets bijzonders: veel collega’s zijn oud-leerlingen. Mensen die hier 25 of zelfs 40 jaar werken. Die terugkomen omdat dit hun plek is.
Rector, maar nog steeds docent
Hoewel ze rector is, staat Gerrine nog steeds af en toe zelf voor de klas.
“Als de kans zich voordoet en het nodig is, ga ik gewoon. Vorig jaar gaf ik nog bijles Nederlands aan atheneum 3. Heerlijk.”
Ze is aanwezig bij profielwerkstukavonden, zit bij mondelingen, loopt rond bij activiteiten en haar deur staat letterlijk open.
“Brugklassers komen hier soms hun verhaal doen. Havo 5-leerlingen ook. En dat mag. Ze durven binnen te stappen.”
Leren spreken, leren denken: debatteren als leerlijn
Debatteren is op school geen losse activiteit. Het zit verweven in het onderwijs. Leerlingen leren hoe je een standpunt inneemt, een betoog opbouwt, luistert en respectvol reageert.
De debatclub doet mee aan regionale wedstrijden. Leerlingen zitten in de jongerenraad van Apeldoorn. Blijven op vrijdagmiddag oefenen.
“Je ziet ze groeien. Dat begint al in de brugklas en zie je terug in de bovenbouw.”
Talentklassen die alles door elkaar gooien
In leerjaar 1 en 2 sluiten alle brugklassers hun vrijdag af in talentklassen: kunst, science en sport. Klassen worden gemixt op basis van interesse.
“Daar ontstaan nieuwe vriendschappen. Andere verbanden. En het is gewoon een fantastische manier om je week af te sluiten.”
Van capoeira tot snorkelen. Van robotica tot podiumkunsten. Van experimenten tot mountainbiken.
Samenwerken met het gymnasium in Apeldoorn
Het Christelijk Lyceum kent een lange gymnasiumtraditie. Tegelijkertijd ziet Gerrine wat er landelijk gebeurt: kleine groepen, pittige vakken, leerlingen die andere keuzes maken.
Daarom wordt al samengewerkt met het Gymnasium Apeldoorn en is er de ambitie om dat verder uit te bouwen.
“De samenwerking staat op dit moment nog in de kinderschoenen. We delen af en toe al docenten. We willen vaker samen optrekken, omdat we zien dat we elkaar kunnen versterken.”
Het doel is helder: het gymnasiale onderwijs in Apeldoorn toekomstbestendig houden.
“Je wilt niet in je eentje voor kleine groepjes Grieks organiseren. Samen kun je dat veel beter neerzetten.”
Beide scholen delen bovendien de ambitie om leerlingen academisch te vormen, met veel aandacht voor onderzoekend leren en kritisch denken.
Invloed tot ver buiten de school
Gerrine’s werk stopt niet bij de schooldeur. Ze is lid van het regiobestuur Oost van de VO-raad en van de Adviesraad Schoolleiders.
Daar zet ze zich in voor twee thema’s die haar persoonlijk raken.
Inclusief onderwijs
“In het voortgezet onderwijs ‘trechteren’ we soms te snel. Terwijl leerlingen met de juiste begeleiding prima in het reguliere onderwijs kunnen blijven.”
Onderwijshuisvesting
“Goed onderwijs begint ook bij een goede plek. Gemeenten moeten daar echt hun verantwoordelijkheid in nemen.”
De rode draad die alles verbindt
Van pabo naar rector. Van basisschool naar brugklas. Van lokaal naar landelijke invloed.
Alles draait om dezelfde overtuiging.
“Onderwijs is pas goed als een leerling binnenkomt en voelt: hier mag ik zijn.”