Marloes Bouwmeester ging van oud-leerling naar docent op het Veluws College Mheenpark: “Hier word je echt gezien”

Het was de eerste middelbare school die ze als achtstegroeper bezocht en het was gelijk raak: hier hoorde ze thuis. Nu, jaren later, staat Marloes (24) als docent Nederlands met liefde voor de klas op ‘haar’ Veluws College. “Het voelt als een warm bad.” 

“Ik zat op een kleine basisschool in Vaassen”, vertelt Marloes. “Daardoor leken de middelbare scholen in Apeldoorn ontzettend groot.” Op zoek naar een wat kleinere school, komt ze uit bij het Mheenpark. “Dat voelde meteen goed. Het was bovendien het minst ver fietsen”, lacht ze.

Voor de vorm bezoekt ze nog wat andere middelbare scholen, maar in haar hart is de keuze dan al gemaakt.

Juf worden

Al gauw merkt ze dat het de juiste is: als leerling voelt ze zich als een vis in het water op school. “Volgens collega’s die destijds al lesgaven, was ik een echte giebelkont”, biecht Marloes op. “Wat ik me vooral herinner, is de fijne band met docenten. Ze waren heel toegankelijk. Als leerling werd ik echt gezien.”

Zelf weet Marloes dan allang dat ook zij voor de klas wil staan. “Ik wist op de basisschool al dat ik juf wilde worden. Ik heb nog even getwijfeld of ik aardrijkskunde, wiskunde, expressie of Nederlands wilde geven, maar ben uiteindelijk voor Nederlands gegaan.”

“Heb ik het in mijn hoofd mooier gemaakt dan het was?”

Haar stages brengen haar op verschillende middelbare scholen, maar voor haar vierdejaars LIO-stage kiest ze voor het Mheenpark. “Wat me tijdens eerdere stages opviel, was dat de afstand tussen docent en leerling best groot was. Dat zette me aan het denken: had ik mijn tijd als leerling op het Mheenpark in mijn hoofd mooier gemaakt dan het was?”

Groeien

Het antwoord is simpel: nee. De stage bevalt zo goed, dat Marloes binnenkort haar vierde jaar als docent bij de Apeldoornse school ingaat. “Ik geef les aan brugklassers, tweedeklassers en derdeklassers. Zowel voor mavo, havo als vwo. Daarnaast ben ik mentor van 1MH.”

Die afwisseling doet haar goed. Net zoals het ondersteunen van leerlingen die nét wat meer aandacht nodig hebben. “In mijn klassen heb ik een aantal kinderen met ADHD, ADD of dyslexie. Ik merk aan sommige van hen dat ze door zo’n diagnose wat negatiever over zichzelf denken. Het is fantastisch om hen te zien groeien. Dat iemand die het drie weken geleden nog verschrikkelijk vond om te lezen, nu zegt: ‘Mevrouw, ik heb mijn leesboek uit. Heeft u nog zo’n boek?’ Dat is wat ik alle leerlingen toewens: dat ze na mijn les weer een stukje opgeschoten zijn en Nederlands steeds leuker beginnen te vinden.”

“We geven elkaar regelmatig complimentjes en tips”

Betrokken

Dat ‘mevrouw Bouwmeester’ geliefd is bij haar leerlingen, blijkt wel uit de manier waarop ze met haar omgaan. “Toen mijn oma een paar maanden geleden overleed, stuurden een paar leerlingen me op de dag van de uitvaart een berichtje: ‘Sterkte vandaag.’ Dat vond ik zo lief. Als docent ben ik streng en duidelijk, maar ze weten ook dat ik altijd wil helpen. Zoals vorig jaar, toen een mentor leerling van me in een moeilijke thuissituatie zat. Ze botste met wat docenten en vertelde: ‘Als ik thuiskom, wordt er nooit aan me gevraagd hoe mijn dag was.’ Ik stelde voor om elke dag even samen te kletsen. Daardoor besefte ze dat het oké is om te vertellen wat haar dwarszit, in plaats van ergens tegenaan te trappen.”

Het is een perfect voorbeeld van elkaar écht zien, vindt Marloes. “Net zoals ik dat met mijn collega’s ervaar. We geven elkaar regelmatig complimenten en tips. Er wordt gezien wat je doet. Werken op het Mheenpark voelt als een warm bad.”